Choroba Parkinsona jest poważną, postępującą chorobą neurologiczną prowadzącą do niepełnosprawności. W Polsce na chorobę Parkinsona cierpi około 70 000 ludzi. Częściej dotyka ona mężczyzn, występuje zwykle po 50 roku życia, a średni wiek zachorowania to 58 lat.
Choroba Parkinsona jest związana z uszkodzeniem obecnego w mózgu układu pozapiramidowego, który wraz z móżdżkiem odpowiada za płynne i prawidłowe wykonywanie ruchu. Układ pozapiramidowy jest niezwykle skomplikowaną strukturą składającą się z jąder podkorowych mózgu, których prawidłowe funkcjonowanie jest uwarunkowane przez obecność specjalnych substancji chemicznych zwanych neuroprzekaźnikami. Istotą choroby Parkinsona jest zanik komórek produkujących jeden z neuroprzekaźników – dopaminę. Komórki te zlokalizowane są w jednym z jąder podkorowych, które nazywamy istotą czarną. Niedobór dopaminy prowadzi do zaburzenia funkcjonowania układu pozapiramidowego, a tym samym do charakterystycznych objawów choroby. Przyczyny choroby Parkinsona do dziś nie zostały w pełni wyjaśnione.
Choroba Parkinsona jest zaliczana do grupy zaburzeń hipokinetycznych, to znaczy związanych ze spowolnieniem ruchowym.
Do podstawowych objawów choroby parkinsona zaliczamy następujące objawy ruchowe:
Do innych mogących pojawić się objawów choroby zaliczamy: mikrografię (chory pisze niewyraźnie, bardzo małymi literami), problemy z połykaniem, niewyraźna mowa, zaburzenia węchu, bóle kończyn, zaburzenia wegetatywne (zaparcia, ślinotok, łojotok w obrębie twarzy, napady silnego pocenia się, impotencja, spadki ciśnienia przy wstawaniu z pozycji leżącej), zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu. Nawet u 70% chorych na chorobę Parkinsona pojawia się depresja, a u 20-30% otępienie. Istotnym problemem są zaburzenia psychiatryczne pod postacią omamów i urojeń (20-40% chorych).
We wczesnych etapach choroby postawienie właściwej diagnozy nie jest proste. Początkowo trudności z ruchem mogą być bardzo subtelne i niezauważalne, a objawy ruchowe mogą być poprzedzone mało charakterystycznymi objawami pozaruchowymi, takimi jak zaparcia, osłabienie węchu czy zaburzenia snu. Istnieją również inne choroby neurologiczne mogące dawać podobne objawy, które należy wykluczyć przed rozpoznaniem choroby Parkinsona. Początkowo często bywa mylona z drżeniem samoistnym, które jest chorobą o dużo lepszym rokowaniu.
Choroba ma charakter przewlekły i postępujący. Nie jest możliwe wyleczenie choroby Parkinsona, ale możliwe jest stosowanie terapii łagodzącej objawy i utrzymującej sprawność przez wiele lat. Podstawowe leczenie opiera się na lekach zastępujących dopaminę, która nie jest już wytwarzana w istocie czarnej mózgu chorego. Najważniejszym lekiem stosowanym w terapii jest lewodopa. Niestety leczenie związane jest z działaniami niepożądanymi oraz coraz słabszą odpowiedzią na lek wraz z czasem trwaniem terapii.
Oprócz leczenia farmakologicznego istotne znaczenie ma rehabilitacja, edukacja chorego, oraz wsparcie i pomoc w czynnościach dnia codziennego. W niektórych wypadkach możliwe jest leczenie operacyjne polegające na wszczepieniu stymulatora, jednak jego skuteczność również nie jest pełna.
Należy pamiętać, że w chorobie Parkinsona oprócz objawów ruchowych występują również inne objawy. Do najbardziej dokuczliwych należy zaliczyć depresję, otępienie, zaburzenia snu, oraz zaburzenia wegetatywne. Ich obecność znacznie pogarsza jakość życia chorego i niezwykle istotne jest podjęcie ich leczenia, równolegle z leczeniem objawów ruchowych.
Choroba Parkinsona jest poważną chorobą nieuchronnie prowadzącą do znacznej niepełnosprawności. Pomimo tego, że współczesna medycyna nie jest w stanie wyleczyć choroby, odpowiednim leczeniem można wydłużyć okres sprawności o nawet 10 lat. Kluczowe jest wczesne postawienie odpowiedniej diagnozy, opieka lekarzy specjalistów, zwłaszcza neurologa i psychiatry, oraz wsparcie ze strony otoczenia chorego. W Medi-Medic Centrum Medycznym do Państwa dyspozycji są specjaliści psychiatra i neurolog , którzy pomogą w postawieniu prawidłowej diagnozy.
Napisany przez www.medimedic.pl: 2018-04-16
