
W liftingu pochwy chodzi o przywrócenie lepszego napięcia wejścia do pochwy i tkanek krocza, co może ograniczyć uczucie „luźności”, poprawić komfort współżycia i zmniejszyć częstość otarć czy infekcji. W zależności od przyczyny odbarczenia tkanek (porody, wiek, wrodzona budowa) ginekolog może zaproponować metody chirurgiczne (perineoplastyka / tylny „tightening”), zabiegi z użyciem nici wchłanialnych PDO. Każda technika ma inne wskazania, czas gojenia i profil ryzyka – dlatego kwalifikację zawsze poprzedza badanie ginekologiczne oraz wywiad dotyczący dolegliwości i oczekiwań.
Problemy typowe to: wyraźne poszerzenie wejścia do pochwy po porodach lub z wiekiem, obniżona satysfakcja z życia intymnego, odczucie tarcia głównie przez partnera, nawracające infekcje czy otarcia spowodowane nadmiernym „otwarciem” krocza, brak znacznego wypadania narządów miednicy (w cięższych stadiach konieczna jest operacja rekonstrukcyjna).
Perineoplastyka
Chirurgiczne zwężenie tylnej części przedsionka pochwy polega na wycięciu nadmiaru śluzówki i zszyciu mięśni krocza; poprawia podparcie dna miednicy i – według obserwacji – zazwyczaj przynosi wysokie zadowolenie pacjentek oraz ich partnerów. Zabieg trwa 30–60 min w znieczuleniu przewodowym lub krótkim ogólnym; do pracy biurowej wraca się po kilku dniach, a pełne gojenie zajmuje 6 tyg
Nici PDO z haczykami
Dwie nici wprowadza się podśluzówkowo po obu stronach wejścia; haczyki kotwiczą się w tkance i fizycznie zwężają introitus, a wchłanialny polidioksanon pobudza nowy kolagen przez ok. 6 miesięcy.